انتخاب نام ارج توسط خلیل ارجمند، بنیان گذار کارخانه ارج صورت گرفت، برخی نیز ارج را سه حرف اول نام فامیل بنیانگذار آن می ‌دانند و برخی سه حرف اول سه کارکرد اصلی کارخانه ارج یعنی آهنگری، ریخته‌ گری و جوشکاری می دانند.
کارخانه ارج در سال 1316 توسط مهندس ارجمند در یک کارگاه کوچک واقع در خیابان سی متری تهران به اتفاق 8 کارگر ساده با هدایت خلیل ارجمند، استاد دانشکده فنی دانشگاه تهران، به صنایع غیر دولتی ایران پیوست .
كارخانه را در سال 1337 با مديريت او و برادر ديگرش سياوش ارجمند اداره می ‌شد. كارخانه در اين سال با همكاری سه كارشناس فرانسوی و سوئدی، 40 مهندس و كارمند و 600 كارگر فني اداره می ‌شد‌ . در سال 1337، مساحت آن يك هكتار بود و 10 سالن بزرگ، كارگاه‌ های آن را تشكيل ‌داد.
در دی ماه 1349 کارخانه ارج به همراه کارخانه صنعتی بهشهر وسپنتا طرح تاسیس خانه های سازمانی برای کارگران را به اجرا درآورد. اجاره بهای این خانه ها تا زمان اشتغال در کارخانه، کم بود.
در دهه 1350 فعالیتش گسترش یافت و به تولید لوازم خانگی، از جمله یخچال، بخاری، ماشین لباس شویی و کولر نیز رو آورد .
در سال 1352 کارخانه در بورس پذیرفته شد.
از سال 1351 تا 1353 فروش ارج، از 1836 میلیون ریال به 2127 میلیون ریال و سپس به 3687 میلیون ریال، یعنی حدود دو برابر افزایش داشت. سود شرکت پس از کسر مالیات نیز از 194 میلیون ریال به 377 میلیون ریال افزایش یافت.
ظرفیت بهره برداری کارخانه ارج در اواخر اردیبهشت 1354 به 454 هزار و 100 دستگاه از انواع لوازم خانگی رسید .
پس از انقلاب کارخانه ارج، دولتی شد و پس از دولتی شدن به سوی ورشکستگی قدم ها را به سرعت برداشت. این شرکت در دهه 70 با یک اختلاس 20 میلیارد تومانی هم مواجه شد و میان سهام داران متعدد دست به دست گشت
در پی مشکلات مالی و مشکلاتی که از پیشتر گریبان گیر آن شده بود، کارخانه ارج دچار مشکلات زیادی شد. در تاریخ 21 خرداد 1395 شایعه تعطیلی این واحد تولیدی در میان برخی وب گاه های ایرانی منتشر شد که این خبر توسط مدیران این شرکت تکذیب گردید در روز 24 خرداد 1395 با پلمب قضایی انبار ارج، این کارخانه 79 ساله رسما تعطیل شد

No Comments

پیام بگذارید